ترس در دنياي کوچولوها!

ترس در دنياي کوچولوها!
کودکان ما از پديده هايي مي ترسند که اغلب ما بزرگسالان آن ها را ترسناک نمي دانيم. براي چند دقيقه به دوران کودکي خود برگرديد ، به زماني که سايه هاي اجسام در شب ، موجب ترس و وحشت شما مي شد.
در آن لحظه چه احساسي داشتيد؟ اکنون درباره ي سايه ها چه فکر مي کنيد؟ آيا ترس شما پوچ و بي معني نبوده است؟
احساسات و تصورات کودکان براي آن ها کاملاً واقعي است. وقتي که کودک با عروسک ها و اسباب بازي هايش بازي مي کند و به هرکدام از آن ها شخصيتي مي دهد، چرا سايه روي ديوار نبايد هيولايي بزرگ باشد که قصد دارد او را بگيرد؟
تمامي احساسات کودکان – حتي آن ها که بار منفي دارند – بايد به عنوان واقعيت مورد پذيرش قرار گيرند. اگر والدين قبول کنند که ترس و دلهره بخش طبيعي زندگي کودک است و در برابر اضطراب هاي فرزندشان ملايم و صبور باشند ، در رويارويي با ترس به او بهترين کمک را کرده اند ، زيرا او احساس خواهد کرد که هر اندازه هم پريشان و آشفته باشد، باز هم والدينش تعادل خود را از دست نخواهند داد و مي توانند با حضور خود از او حمايت و پشتيباني کنند.
کودکان نبايد در محيطي زندگي کنند که عاري از مشکلات و دشواري باشد ، چرا که بزرگ شدن آن ها مستلزم روبه رو شدن با وقايع و کسب تجارب گوناگون است. اگر کودکي براي مقابله با ترس هايش هميشه وابسته به والدين و اطرافيانش باشد، انتظار دارد که آن ها هميشه مشکلات او را حل کنند.
او را درک کنيد
پذيرش احساس ترس کودک و طبيعي شمردن آن موجب مي شود که کودک خود را ضعيف ، کم عقل و يا بي لياقت به حساب نياورد.
در هر صورت ترس کودک را بايد پذيرفت. پدر و مادر مي توانند با حمايت و اطمينان دادن به کودک و البته فراهم آوردن شرايطي که موجب راحتي خيال وي شود ، از ميزان ترس او بکاهند.
به او احترام بگذاريد
هيچ گاه کودک را براي ترسش مسخره نکنيد و او را در بين دوستان و آشنايان ، ترسو و بزدل خطاب نکنيد. با بي احترامي نسبت به ترس کودک ، نه تنها کمکي به حل مشکل او نکرده ايد ، بلکه مشکل ديگري نيز که همانا ضعف و کاهش اعتماد به نفس اوست ، بر مشکلات او افزوده ايد.
پدر و مادر آگاه و صبوري که خانه را تبديل به محيطي سرشار از صميميت و محبت مي کنند ، به فرزندان شان اين فرصت را مي دهند که مشکلات و مسايل خود را به راحتي با آنان در ميان گذارند.
برنامه ريزي کنيد
خوب است والدين طوري برنامه ريزي کنند که کودک در موقعيت هاي ترسناک و هراس آور قرار نگيرد. اگر کودک از صحنه هاي زد و خورد و درگيري مي ترسد ، ترتيبي دهيد که فيلم ها و کارتون هايي را که همراه با صحنه هاي خشونت آميز و درگيري است ، نبيند.
او را بپذيريد
ترس کودک را بپذيريد و سعي نکنيد با انکار آن کودک را از خود برانيد. کودک بايد اين امکان را داشته باشد که درباره ي شرايطي که موجب ترس او مي شود، تأمل و بررسي کند تا بتواند به کمک اطرافيان خود شيوه هاي مقابله با آن را فرا بگيرد.
وقتي کودکي درباره ي حادثه اي صحبت مي کند ، خوب است به جاي توجه به واقعه و اظهار نظر درباره ي آن به احساساتي که کودک نسبت به آن رويداد ابراز مي دارد ، توجه کنيد.
ترس فرزندتان را تاييد کنيد، ولي در ترسيدن با او مشارکت نکنيد.
او را در آغوش بکشيد
زماني که فرزندتان ترسيده است ، با خم شدن و هم سطح او قرار گرفتن ، کودک را در آغوش بگيريد و اجازه دهيد که از تماس فيزيکي با بدن شما و حمايتي که از اين طريق کسب مي کند ، احساس آرامش نمايد.
با فرزند خود درباره ي ترس هايش صحبت کنيد و با بررسي روش هاي مختلف رويارويي با ترس درصدد کمک به او برآييد تا رفته رفته بتواند احساس ترس و وحشت خود را تحت کنترل در آورد.
بيشتر کودکاني که ترس بر آن ها غلبه کرده است، مي خواهند مدام درباره ي آن حرف بزنند.
اين طور به نظر مي رسد که نمي توانند از فکر کردن درباره ي آن خلاصي يابند. در چنين شرايطي والدين مي توانند با پذيرش احساسات کودک و شنيدن حرف هايش ، درصدد کمک و حمايت از کودک برآيند.
گاهي نيز کودک تمايل براي صحبت کردن درباره ي ترسش ندارد، در چنين مواقعي بهتر است او را وادار به اين کار نکنيد. پدر و مادر مي توانند با رفتار خود به کودک بفهمانند که متوجه ترس او شده اند و هر وقت که کودک دوست داشته باشد، مي تواند درباره ي آن صحبت کند.
کودکي که ترس را امري عادي و طبيعي بداند، خود پنداره ي مثبتي نسبت به خويشتن در ذهن خواهد داشت ، زيرا خود را زبون و بي کفايت نمي داند.
با پذيرش ترس کودک ، مي توان به او فهماند که بسياري از ترس هاي دوران کودکي – برخلاف ترس هاي بزرگسالان که اغلب پايدار و هميشگي هستند – موقتي و گذرا هستند و اغلب بدون هيچ اقدامي از بين خواهند رفت.
اعتماد به نفس را در او شکوفا کنيد
سعي کنيد هميشه خصوصيات برجسته ي کودک را – هر چند هم که ناچيز و کوچک باشند – تحسين کنيد. با بزرگ جلوه دادن شهامت هاي کوچک کودک ، او را در خصوص رفتن به تاريکي ، تنها خوابيدن ، شنا کردن در آب و... حمايت کنيد و به او اعتماد به نفس ببخشيد تا براي گام هاي بعدي در زندگي اش انگيزه و تمايل داشته باشد.

طراحی سایت

طراحی سایت انتخابات

طراحی سایت آژانس مسافرتی

شرکت طراحی سایت

طراحی پرتال سازمانی

طراحی سایت

  پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری